wiersz prozaiczny czyli uzurpowane trzy po trzy

ja prozaicznie krytyczny kretyn z obowiązku w ciebie krytycznie prozaicznie chowając zwłoki swoje by szkielet w prozę by nic nie powiedział za nadto zając chodź ze mną a właśnie a tak właściwie to ze mną chodź nie nie nie zając ty kochanie chodź wiesz jak się chodzi i o kim mowa a tak właściwie a może to właśnie ciebie niebożę może położę albo też przełożę jak te siostry niejednokrotnie cholera położę chce pragnę jej boziuniu o Boże lub czy o bożę sam już nie wiem lub jeśli zechcesz położysz się sama ze mną i znów i znowu do rana taka sama o taka taka taka taka taka ta o taka taka taka taka taka ta o kurwa i mając o masz zając o kurwa no bo niby też człowiek zając jak zapierdala mając tak samo to ma tak samo w marchewki mówi trafimy na ten sam podmuch na żagle te same które gnają gniją gnają zając ? kapusta faluje snami zapierdala klimatami drogowskazem do jednego portu zawsze wskazując północ i broni wschód przed zachodem księżyca co wpija krew wampir a nie zając Rumun jeden z tej rumunki co wywróżyła za trzy złote poczęty na Chmielnej co ja pierdolę jak rany upity jestem czy wybacz zając cholera położę nie wytrzymam a jednak zając a morze kocham twój szum równa się dziewięć sześć na edytuj usuń