wiolinowy

w świecie ciszy gra muzyka
jednak trudno o jaskółczą wolność
kiedy żniwiarze bożych stosunków
do niegodziwości zbierają plon

źródła prawd rozproszone w uczuciach
zagubione krzyczą " gdzie jesteś pianistko"?

czy potrafisz zrozumieć
wśród złych dobre wieści
usłyszeć szept co przebija mury
odnaleźć drogę
choć drogowskaz dawno rozstrojony
jak fortepian który próbuje
grać zaprzeczając nutom
rozpisanym na pięciolinii życia

graj usłyszę cię
tylko podaj mi klucz