zapomniałaś o napiwku promieniujesz w ulotne chwile na obrzeżach wyciągnięcia ręki pisząc telegram sercem ze szrotu szedłem za kobietą z dzbanem poza granicami persfazji szukając nadziei na łyk kochania w oczekiwaniu na światłość jak bard spod lasu gram concerto G-moll na dwa pragnienia z których jedno pozostaje bez echa pergaminowe aniołki gubią aureole a niebo z wyprzedaży traci błękit by zachować co piękne chodźmy na przełaj krainą skojarzeń w czas gdzie twoje menu będzie decydujące