nad ranem teleportowałem doskonałość refleksją jedną z wielu o pasującej połówce soczystego jabłka jadłem kromki chleba naszego niepowszedniego śniadaniem obiadem kolacją trzymałaś ufność w splocie dłoni było mało a pocałunkom końca nie widać przytulaj dalej i mocniej aż po widnokrąg jutra nie wypuszczaj