tam gdzie wiatr usiadł w kącie ta sama a jednak inna przesypiasz szczęście kiedy słońce toczy się chodnikiem na trzeciej licząc od niego przecież my ty i ja spójrz z chmur lepię dla ciebie baranka na podkasztanowej ławce stawiam pytania pod księżycem i idę tak pozbawiony ścieżek wciąż licząc na widok z pagórka nie chcę już listów z pustego pokoju wyjdź przytul pocałuj tak po prostu mów do mnie