kocham cię pod pretekstem głupoty jak było na początku teraz i zawsze krótki pejzaż w ramce a dalej cisza tylko dźwięcznymi strunami przesuwają się smyczki twoja dłoń zwiewnie kształtuje melodię słucham uciekając myślami w podwójne obnażenie to dziwny duet jak całus na dobre pożegnanie rzeki zakochanych rozterek doświadczamy pod prąd wilgotna mówisz bez końca odpowiadam szeptem gdy się zakrztuszę klepnij mnie w plecy