jak pergaminowy aniołek z wyprzedaży co chciałby na przełaj krainą skojarzeń wystawić rachunki za przyszłe grzechy do niedawna jeszcze wierzył w uczucie które wielki ojciec nazwał dumnie miłością teraz smutny ujmuje czas uwikłaniem w nostalgię za barwami jutra pije drinka chory na autyzm i czeka aż ktoś wyjaśni mu świat