kiedy lód pokrył nurt nie dostrzegłaś biegu zdarzeń rzeka czasami pełna jest płaczu a jednak nie wylewa łzami w poszukiwaniu antidotum jestem gestem ręki płynę pod pokrywą luster prąd bezradności nie widać w spodniach bez przykurczu mam jeszcze więcej niż trochę tylko twarz zimna od szkła