kiedy poezja przestaje być ferrero rocher większość ucieczek od codzienności rozgrywa się w mózgu pochylony nad wierszem piszę o potrzebie spotkań kręte drogi też są dla ludzi na rozdrożu reinkarnacje wymieszane z wiatrem poznaję cię jedynie po dłoniach nie klękam choć powinienem nie ma takich słów którymi chciałbym powrócić porozmawiajmy o czymkolwiek zostań zanim wyjdziesz