Przejdź do treści
Czytanie

zrozumieć

tęsknota dziurawi wyznania patrzę na twoje zdjęcie i oczu nie umiem nakarmić na parapecie uczuć podlewając kwiaty które więdną pokrzywione jak meandry losu zmagające się z nadzieją jak niegdyś ty teraz ona przywołuje błękit wspomnieniami stroi w żarty każde "byliśmy" imieniem tajemnicy nazywając to czego nie potrafi
76 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.