piękno nie umiera
ono zatrzymuje się w tobie
ni róże które ci dałem
dawno z flakonu wyjęte
czerwone krwiste
jak moje serce
póki żyw
będę pamiętał
taką
jaką
z przed lat
czas o nic nie prosi
tylko zabiera
gdzie oni
odeszli
sznurem do nieba
w bramie czekają w kolejce
dusze nieśmiertelne
których nie dotkniesz
54 odsłon
choć człowiek kocha ludzi
ale nie każdy z ludzi jest człowiekiem
dażącym do społecznego życia
jak miłosci z której się najczęściej się kpi
Jak od wiary przez nadzieję
dochodzimy do miłości
tak nie jedni ją wymuszają
niewiedząc jak marnie giną
niczym zakłamana nauka
wzajemnych uczuć porząda
lecz to trzeba zobaczyć
jak Bóg takich karze
nie tylko opowiastki słać
jakim to się jest mocnym
a kruchym z tej owej miłości
gdzie wytrzeszcz oczu nie pomoże
zmiluj sie nade mną
Za wszystkie krzywdy
człowiek odpowiada nie znając
swojej godziny kiedy to nastapi
a nastepuje w wielu za życia
też zapamiętajmy
jest taka Skała na którą się nie wejdzie
jak się wchodzi po górach i je zdobywa w:)