Nie ma już nic

naucz mnie patrzeć chociaż wiele w życiu widziałem jakoś nie odcedziłem i stałem się kim się stałem noce nie odżałowane dni również takie są że nie wiem dokąd iść a może w tą lub w tą więc pytam siebie kim jestem lub kim mogłem być czy można jeszcze coś zmienić by godnie po ludzku żyć gdyż siedzą we mnie demony najstraszniejsze te z przed lat pamiętliwe jak cholera że rozwaliły mój świat i tylko gruzy są a miało pięknie być na pokuszenie już nie ma po prostu nie ma już nic