są gorsze dni choćby ten z rąk wypada nie klei się gorzej być nie może myślisz sobie w drewnianym kościele cegła nim zliżesz rany bandażem owiniesz zostanie blizna nietrwały ślad przecież czas goi jeśli mylnym proszę poprawcie mnie póki co chmurne chwile trupie humory zgroza aż strach Hamleta ktoś na nowo pisze sztylet trucizna miłość i śmierć