Przejdź do treści
Czytanie

bez tytułu

czy myślałeś kiedyś
może
jaki stan jest
umysłu
gdy gdzieś zabijasz
człowieka
jednak nie raniąc go
wcale
bo gdy umiera dusza nic
nie ma



furkocze skrzydło zegara
pchane energia kurzu
z paproci płynącej po bieli
zimnej i kamienistej
jak płaczący mózg
po dzieciach swoich
utraconych w letargu
na fali kosmicznej
pod krzesłem gwiazdy
rażące lędźwie
sprawiając błogość
spływając torsem
kometa słodyczy
z ogonem rozkoszy
tuląc dusze
do serca wszechświata
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.