Ostygły już szczątki naszych posłów prawdy
i metal zastygł w kształcie niezwyczajnym,
jakgdyby dłońmi rozszarpany Złego...

I zaraz potem serca w nas upadły,
i zaraz potem z uporem normalnym,
zaczęliśmy pytać - dlaczego..., dlaczego?!

Dlaczego Oni? - sól ojczystej ziemi -
w jednej to chwili kres życia spotkali,
niczym ofiara, by przebłagać Boga...

Dlaczego Ci? - na co dzień wzgardzeni,
co - mimo szyderstw - w swej drodze wciąż trwali,
płacą cenę najwyższą wprost za winy "pogan"...

I dlaczego teraz, gdy zamknęli oczy,
tłum oszczerców nadal błotem w gębach miesza,
plując przy tym jadem na tych, co przeżyli...

Tak, iż są gotowi do gardeł nam skoczyć,
zatruć naszą dumę, co ducha w nas wskrzesza,
utopić głosy prawdy w powodzi paszkwili...

Próżno jednak szukać teraz odpowiedzi,
kiedy dzieje nasze choć bliscy, to obcy,
piszą dłońmi swymi na pohybel prawdzie...

i kiedy pośród bezrozumnej gawiedzi,
nawykli do kłamstw, wprost z boiska chłopcy
mają swej Ojczyzny obrońców we wzgardzie...