czy dojdę do tego progu gdzie nie ma stopni są tylko łuki nieba napięta cięciwa w każdym obłoku strzała a oczy będą miały kształt kryształu czy znajdę takie miejsce pełne nenufarów które będę pielęgnować opuszkami palców skąd bociany wzbijając się do lotu zamienią się w papierowe listy czy drzewo rozchwiane podczas wichury wchłonie moje myśli zamieni na drobne obawy i rozpuści włosy jak pąki kwiatów przykryje liśćmi niczym kocem przed początkiem tygodnia