Czarne plamy wspomnień na kartach spisane szarych pergaminach udręki przebytej W pustym ciasnym holu wiatr oczy wypełnia długie korale zwisają na szybie Przetrzyj okno bólem kurz wyrzuć za siebie postaw nowe cele dla spoconych dłoni A szczęście rozbłyśnie jak ogień piekielny gdy wyjdziesz z zakrętu z sercem na ramieniu