Przemoknięte chryzantemy zrywamy kwiat ludu zwiędnięty matnia i mrok brak światła z latarni weryfikacja życia. Nie gonię już za marzeniami stoję w miejscu, tak jest łatwiej po co błaznem być nadwornym skoro szlaki już zatarte. W wierszach chwilę mam wytchnienia serce tak już nie uciska mogę oddać się bez reszty oczy zamknąć i nie myśleć.