otrzyj łzy ze skroni skroplone błękitem niewinnej rozgrywki magii tańców ciała przy zwykłym szeleście wzrok liście rumieni a za oknem lasu hebanowy szałas otrzyj myśli senne delikatnym wątkiem dłonią która chwyta wyobraźnię granic słowa burząc mury na kamiennym szlaku wejdą w nowe buty zmysłów rozhukanych otrzyj wzrok poezją tęczowym polotem barwą która zmienia fale morskiej bryzy będę ciągle obok wersem napnę żagle tam gdzie sny z tęsknotą wzięły serce w ryzy