Nie raz nie dwa

Nie raz nie dwa mury postawiłem słoneczne promienie chmurami zakryłem Nie raz nie dwa wdechy nikotyny zamazać pomogły deszczowe godziny Nie raz nie dwa słowa przeminęły myśli skołatane trafiły w głąb ziemi Nie raz nie dwa radosne pejzaże na jawie się śniły znakowały twarze Nie raz nie dwa głosem pamiętnika księżniczki szukałem w zielonych trzewikach Nie raz nie dwa stojąc zły ze sznurem po skórze dostałem niewidzialnym piórem Nie raz nie dwa kruki mnie osądzą w samotnym sześcianie otulę się błądząc