Byłaś wektorem polem przyciągającym magnesy przesuwając biegunem wertykalnie do wiatru. Gdzieś pośród paproci skradłaś uśmiech niewinności trzeźwość spojrzenia do kąta trafiła. Fiołkami sypnęło naręcza kwieciste na sercu później tylko kolce różano horyzontalne.