Przejdź do treści
Czytanie

Pożegnanie

Egzystencjalne
ubrałem sen nagością dorysowałem kształty by wyjść z tunelu na zawsze grzebiąc przeszłość zmuszony nową wizją otoczony karłami szykuję własne pożegnania czym były te chwile które zakpiły z otwartości serca porosły krzewy wzrok i słuch to wszystko co zostało po mnie
101 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.