To ty zwątpieniem zniszczyłaś wszystko moim istnieniem odtąd jest strach zabrałaś imię jak i nazwisko nie było ścian skurczył się dach zaniknął zapał wena pisania wersy przestały cieszyć już mnie masz dobry pomysł do szlifowania z fałszu na prawdę wytaczać sens więc kiedy chłód bije po równo a każdy dzień nocą wciąż szkli daj mi już spokój już jest za późno zamknąłem ryglem dębowe drzwi