Kiedyś było inaczej poranek, świeża kawa zalotny uśmiech energia i deszcz. Obecne chmury przesłoniły wszystko kolory zanikły pustynne przestrzenie dla samotnego pielgrzyma nadszedł już kres. Chaosem ogarnięty nie rozróżnia dat noc przypomina kolejny dzień. Bezład, ręce rozdygotane na liniach napięcia kreśli swą historię teraźniejszość była największym omamem zasnął szczęśliwie przezrocza umysłu pozostaną we mgle.