Byłaś tak blisko, na rubinowych przełęczach natrafiłem na twój ślad. Przesmyk załzawiły bursztyny. Piaski otarły o skórę, wiatr rozpinał ubranie, wędrując jak po mapie w poszukiwaniu celu. Drobne ziarenka czułości przysypując na nowo, zniosły bariery wstydu. Żądze spojrzeń pokierowały na odległą barkę, gdzie dotyk nie krępował a głośne westchnienia odrywały z letargu ciszę. Tam odnalezieni każde osobna i wspólnie zarazem, wkroczyliśmy na dotąd nieznane obszary wzajemnego przyciągania.