w popularnych białych salach trzymano za rękę nieboszczyków klamki poruszały się w takt cichych kroków oddalonych korytarzy wystąpiłem o nową pieczęć papieros nie przypali skóry tak jak tatuaż z inkaustu na stole przestrojony telewizor wyrzucał przebitki stanów nieświadomości garstka przechodniów z fartuchami każdy ulepiony jakby wbrew sobie wypisywał magiczne proszki ból głowy to tylko etap przystanek przed następnym pasażerem na gapę który wprowadzi do pokoju zamęt gdyby oczy miały ten stan widzenia wnikliwość spod powierzchni czaszki pod źrenicą otwartą na pierwszy podmuch frontu niżowego gdzie stoimy nadzy nieskrępowani wsłuchani w siebie tymczasem studiuję mapę psychozy w wierszach zamkniętych jak ten oddział na wprost od obywatela