Dzień dobry Panu !
Dzień dobry ! Z blaskiem odpowiedział
Cóż się Pan tak spieszy ?
Zasmucił się, może nie wiedział

Piękny jego strój
Nienaganna prezencja jego
Mały futerał przy łokciu
I tylko w klapie coś czarnego

Mała tasiemka, aksamitka
Zwiastun pamięci, oznaka jedności
Symbol smutku i bólu
Odejścia, przemijania i złości

Pożegnałem go wzrokiem
Życząc dnia spokojnego
Życząc sobie i innym
Spotkania z nim nierychłego
.....
I przyszła sobota
Ta ,która przyjść nie powinna
Bielą róż usłana
Gliniasta, niewinna

I usłyszałem go
Tego Pana z futerałem
On stał z instrumentem
Ja w swej piersi grałem

I widziałem aksamitkę
I chóralny wodospad tęsknoty
I bliskich i dalekich
I orły, i nieloty

Byłem tam
sobą