NIEUGIETY Wyrywając się z ciemności Jak loch mrocznej codzienności Bogom wszystkim dziś dziękuje… Czym by oni tam nie byli… Za ma nieugiętą dusze Co przed nikim się nie chyli. Nieraz los swój chwyt zaciskał Jam się nie skrzywił ni łzy nie uronił Choć skroń krwawi od ciosow zbyt wielu, Jam się uchylił, lecz nigdy nie skłonił. Choć dużo tu gniewu i łez zbyt wiele, A w zakamarkach niepokój się czai Bez trwogi idę i dalej iść będę Do tego miejsca – lepszego … w oddali. Nie ważne jak długa i trudna jest droga Jak dużo kar na niej jeszcze na mnie czeka? Ja jestem panem duszy mojej I nic nie pokona mej woli – człowieka. Przekład Wiersza "Invictus" Williama Ernesta Henly – Grzegorz Gustaw