balansuję pomiędzy myślą a rzeczywistością wyważam słowa napotkanych ludzi pytam jak jest naprawdę z niepewnością przychodzącego jutra nie można poznać przeznaczenia przed godziną dwudziestą czwartą w głębokim śnie życie jest bajką jak kopciuszek uciekający o północy gubiąc pantofelek zna każdy zakończenie tak w mojej całkiem nowej bajce nieodgadnieta tajemnica ciągnie się latami jeszcze nie spotkałam dobrej wróżki