cytrynowym zapachem mieszasz skradzione uczucia zostawiając przeszłość w ciągu dnia toniesz nie raz łapiąc koło ratunkowe widzisz więcej nie wiedząc kim jesteś żywym czy martwym bledniesz ze strachu uciekasz próbując uśmiechem zataić ból wrócić do snu ktoś musi wreszcie wytrzeć do sucha przemoczone myśli i wkraść się w twoje istnienie cholera nie zamykaj się dość dobrze cię znam twoje poczucie żalu zasmuca zamówione miejsce