smutny człowieku
w szarości życia
całujący wrzosy
zapominasz oddychać
codzienność
w maratonie dławisz
fasadą dzikich róż
przymykasz oczy
niewiele pytań pozostaje
szkoda
że istniejesz
59 odsłon
Komentarze (2)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Matrix.
A swoją drogą to fajnie że moje róże się znalazły w takim pięknym wierszu.