Kubek po kawie nieumyty Magnez nadal niezażyty Koce na fotelach zaplamione Sterty rachunków niezapłacone Grzanki w tosterze niczym węgiel Kiedyś chciała robić przędzę Teraz siedzi w pudełku zapomniana - Pudełko było prezentem od tego drania Okna upstrzone pyłem i bielą Kurze na jej meblach się ścielą O firankach to już nie wspomni Ma prać je w sobotę, pewno zapomni W łazience muzeum tępych maszynek Byleby nie pamiętać tych brzydkich 'kruszynek' Prześmierdnięta pościel na łóżku Śpi zatem w takim starym kożuszku Mieszkanie ma ogółem zaniedbane Boi się spotkania z jego panem . Może ją przecież eksmitować A ona nie ma gdzie kożuszka Schować.