Świadomość istnienia

Ona stała z boku Oddychać już nie chciała W duchu boleść nosiła Mętną krwią płakała Nikt jej nie rozumiał Dookoła zło czyniła Zadając niewinny ból Ludzi do siebie zraziła Mimo, że przepraszała Każdy zatykał uszy Narodził się ogromny ciężar Dla jej bezbronnej duszy Rozdarte uczucie w ciele Zadane ostrą brzytwą Walki na śmierć i życie Nazwane końcową bitwą Wzięła głęboki oddech Patrząc jak pokój ciemnieje Ściany traciły barwy Wchłaniając jej nadzieje Zamknęły się powieki Ostatni wydech oddała Upadła na podłogę Uwalniając się z ciała Splunęła na zwłoki Żegnając cierpienie Spełniło się jej Upragnione marzenie Narodziła się