Przejdź do treści
Czytanie

Wiatr i myśl

Wielki cyklon tropikalny oddech posłał namacalny trącił wierzchnią część człowieka który Stoi, myśli czeka… Silny wiatr co skradł mu ducha nadal swą mądrością dmucha wprost na jego blade lico prędko pomóż czarownico! Ciemna postać w zła komnacie pyta pana: Jak się macie ? ten struchlały wiąże dłonie myśl na wietrze groźniej płonie…
119 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 13 lat temu
Od tego czasu co zaczynałaś tu publikować bardzo duży postęp zrobiłaś
wiersz jest teatralny i bardzo śmieszny. Pozdr.
jagodka20 13 lat temu
miło, że sie podoba : ) dzięki

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie