Widziałaś gwiazdy spadające… Norwid powiada: - ludzie uczeni bardzo kochają niebieskie kamienie życie poety zawsze na granicy snu i jawy wszystko tęczą otulone tylko ból realny poeta niesie ciężar wielki najmniejsze słowo jest cięższe od drzewa cedrowego heban - nie popłynie falą kim więc jestem, czy jestem? Dotyk źrenicy - oświetlił drogę zorza wstała - trzeba iść tylko ten krzyż na drodze to nie ja piszę wiersze wiersze - mnie piszą przed SŁOWEM nie ma ucieczki drzewa hebanu nie ominę. Chorzów2011-07-11 09:20:51 Dotyk źrenicy - zbiór wierszy ks. J. Szymika