Noc Kupały

Noc kupalna wielkimi zbliża się krokami...

Skakania przez ogniska, zabawa z wiankami,

Na boso przechodzenie przez rozżarzone kamienie...

A wszystko ma miejsce w letnie przesilenie...



Święto urodzaju, plonów i miłości,

Tańca i śpiewania, noc pełna radości...

Wróżby miłosne - mające przyszłości ścieżki ukazać,

Dziewczętom i chłopcom pozwolić pewności siebie nabrać...



Wskazać tą jedyną, tego jedynego,

Dać podpowiedź która ma wybrać innego...

Przepiękny czas samotnych dusz łączenia...

A wszystko w dzień i noc letniego przesilenia...



Dla starszych też do świętowania powód...

Gdyż to noc urodzajów, uświęcenia plonów,

Ochrony domostwa, bydła uzdrowienia,

Czas świętości ognia, wody oczyszczenia...



Słońca i Księżyca wieczór połączenia...

Zgodnie z legendą, zdrady rozliczenia...

A wszystko pierwszej wiosny miało miejsce,

Po ślubie obojga - złączyli swe serce..



Gdy Słońce powstało po nocy nieprzespanej...

Księżyc je zdradził z Jutrzenką nad ranem,

I od tamtej pory są przeciwnościami,

Nienawiścią pałają, stali się wrogami...



Taka to legenda, może nie prawdziwa,

Jednak bardzo piękna, nader urodziwa...

Z pasją przytaczana w słowiańskich plemionach,

Z czasem zapomniana i wykorzeniona...