słychać płacz z sąsiedniego pokoju ktoś szlocha połykając skarby natury przewraca nerwowo kartki z kalendarza szuka przeszłych może teraźniejszych dni wspomnień kolejnej recepty na życie dla niego jednak czas stanął w miejscu brak zrozumienia sens życia utknął w niewoli własnego egoizmu własnych nierealnych idei czy gołąb jest w stanie popełnić samobójstwo siedzi wysoko na gałęzi która łamiąc się spada ptak unosi się ku górze szczęśliwy że może latać puste słowa puste myśli ptak tego nie zrozumie na okładkach czasopism bez kolejki czeka na pochwałę ale ktoś nie zauważył zapomniał że czeka a tu ciemność za ścianą płacz się nasila ktoś płacze słonymi łzami zalewa czarną klawiaturę a czas biegnie jak pociąg w nieznane