krople deszczu spływają po ponurych oknach i stukają o parapet – niebieskawa szarość chmur wprawia mnie w senność i tylko stukot tych kropel i słoneczne promienie przebijające się chwilami przez chmurny mur utwierdzają w przeświadczeniu – trzeba wstać i pójść bo nikt nie wstanie nie pójdzie i nie przeżyje życia za Ciebie