Przejdź do treści
Czytanie

życie

Od siebie
krople deszczu spływają po ponurych oknach i stukają o parapet – niebieskawa szarość chmur wprawia mnie w senność i tylko stukot tych kropel i słoneczne promienie przebijające się chwilami przez chmurny mur utwierdzają w przeświadczeniu – trzeba wstać i pójść bo nikt nie wstanie nie pójdzie i nie przeżyje życia za Ciebie
81 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.