tak z wieczór na kolanku przysiąść jak na drzewa konarze głęboko oczami spojrzeć niczym w daleką otchłań cichym szeptem westchnąć Cię Kocham wtenczas namiętnie przytulasz ciepłym oddechem oddech pochłaniasz z którym odpływa się głębiej pożądaniem szału gdzie się pragnie ciała które serca biciem rozpływa się zapominając o całym Świcie to jak złocisty skarb tulić namiętnością z miłości spojrzenia nie spalając a w uśmiechu duszę uszczęśliwić ciało słowem na wielkim łonie które ma tylko Matka Matka Natura