przyszłam do ciebie by uśmiechem obdarzyć słowem które zabrałeś lecz czynu nie zabierzesz który w szczęście się zmienia dla większej radości i uznania bez oziębłości i gnuśności bez jestestwa jak w słodkiej miłości słowo się nagminnie łamie tak czyn uszlachetnia z łaski na dar serca gdzie ból na padole łez spojrzeniem słońca rodzi przyjaźń...