jak wiatr rześką aurę niesie tak u wód rwocych jest wiecznością na miłości szczęście ty racz się jego doskonałością bo w oczy nie każdemu wieje kto go kocha radośnie z nim tańczy Niebo z burzowych obłoków klaruje na radość życia porą każdą łez nie zostawi - uśmiech nawet jak już nic nie zostanie i nas nie będzie jedynie Ziemia przestrzeń, Niebo i woda pochnąca jak pola i łąka Wiatr z obrazu mgły się wyłoni na swoją wysokość szczytu wznosie gdzie nie każdy człowiek z ciała trzeciego Nieba skosztuje Raju...