ranek rozśpiewany w obłokach wiosnę ma w Słońcu uśmiech dnia ma świeżości rześkość przy muzyce wiatru rozśpiewane ptactwo oczy raduje serce patrząc na rozkwit kwiatu któremu mróz nie straszny i choć zima nie odpuszcza cudownie z nieba błękitnego drobny diament spada w blasku złotego kręgu lśniący niczym muszki srebrzysto białe zarumienione lico dotyka myśląc - to co miałoby zmarznąć między tchnieniem a zimnym powietrzem nieustanny ma uśmiech...