wyśniony obraz,niewielka sztuka jak błyskawica się pojawił z pustą ziemią w ruinach widzę siebie,widze ciebie z karabinem wycelowanym we mnie łza się w oczach zakręciła i zaczał padać deszcz nieruchomo stoję przed tobą mówisz coć, nic nie rozumiem ciało rękoma oplotłam spojrzenie w ziemie wbiłam nogi się ugieły, nie wiem czy ze strachu, czy błagalnie samoczynnie jakoś tak z wolna podeszłeś, podniosłeś przytuliłeś uśmiechając ciepło twoje poczułam nagle nad nami zaświeciło słońce a ja, ja otworzyłam oczy uśmiechając do siebie ...