Dorobkiewicz

Pewna studentka prawa
kiedy kasy potrzebowała
przydupasa przy sobie trzymała
Wielce zakochana
jak kotek głowę uniosła
za uległość wszystko miała
Po czym odeszła
teraz w swoim otoczeniu
fochy wielce stwarza

ach ta samotność
kiedy nikt już nie chce
miłość odeszła
samotność zostawiając
teraz chciałaby czas wrócić
bo się już sama przetarła
uda talkiem musi sypać

Jak wczoraj jutrem nie będzie
tak dzisiaj i fochy nie pomogą
bo gdyby człowiek był nie karany
skończyłoby się wielkiej pani jadło
jak też skończyła uległość

Może ktoś lubi kobiety wytarte
bo na wzięcie panna czeka
by przytulił ktoś pocałował
dobrym słowem otulił

Soczewki jeszcze może ściągnie
co święcą raz zielenią a raz błękitem
mając oczy czarne nierozpalone
ale ciało nieźle dorobione
tylko palcami rozdrapana
w szukaniu szczęścia namiętności