chłodny poranek wstał przed sobą siną ma dal niczym jałowe mleko lub wielka otchłań nad łąkami i polami tańczy welonem panny młodej a Niebo w pięknym lazurze Słońcem ogromnym się czerwieni w momencie barwę zmienia w złoto-platynowe gdzie oczy na wprost patrzą czarująco się uśmiechając tak w powabnym ruchu Niebo płonie bursztynowa jesień nadziei nie sięga choć muzyką liści faluje cudowne łono tworząc kolorowej fali - rozkosz poprzez Park jedzie smutny Park nad którym codzienna samotność w wodzie się przegląda na kamieniu siedząc też do celu zmierza gdzie Na to lin mówi zobacz panno tu jest Moskwa z niebywałą sielanką a pod Topolą dziewczę stoi i z rana o pocałunku marzy nie jak płocha sarna w lekkim stroju jak mgła tak cudownie w rannej porze oddychać świeżością jesieni jej barwą się zachwycić Niebem i zobaczyć co nie co zwłaszcza rankiem zobaczyć cudowne łono kolorowej fali - rozkosz...