kiedy rzeka wylewa woda w korycie miejsca mało ma jak u człowieka depresja często żale unosi i szaleje szaleje,szaleje wiosną,latem i jesienią by się słońcu oddać ciału jak materiałowi z lnu co muzyką pachnie naturą na błotach nad brzegiem stawu smakowicie bez słodzenia w jednym płomieniu serca kiedy wiatr gra pośród zapachu gdzie tańczy się bez trudu zaszczytowi temu drogocennemu zapewne przyznasz gdzie miłość wejdzie tam nie wejdziesz ty gdyż się boisz śmierci wiedząc iż nietykalność bezpieczna jest nietykalna...