rzucileś mnie na głęboką wodę pozostawiając jak topniejący lodowiec pędzący w dzikie nurty żałość ogarnęła tłoczące siły wizerunek odbił się w mule emitując lód błękitny dzisiaj z uśmiechem prawisz nie miałeś nikogo innego by zagłębić złoty pręt jak szczczęście w głębinie jest nie dla każdego tak też nie każdy jest dzieckiem słońca...