jest las gdzie strumyk kaskadą płynie po konarach drzew dźwięcznie szumiąc kołysze jego wiatr w uśmiechu aroni co myśli kusi jak owoc słodki ustami w dzikim lesie pośród zielonej roślinności przy której już jesień wrzosem wita ciepło daje azyl roztańczonych ptaków wędrownych ssaków co urwisko stanowi lecz by przejść przez bujną roślinność musisz przejść po ruchomym moście z sosnowych pręcików wiązany który delikatnie kołysze wiatr nurtem już zabiera spadłe liście zdobiąc konary czerwonym brokatem pośród lśniącgo kryształu podaj dłoń powędrujemy na drugi brzeg wiatrem kołysani spojrzeniem zaczarowani...