październik już odszedł światłem rozświetlając cmentarze zapachem chryzantem z opadającymi liśćmi ile liści z drzew zleciało tylu ludzi już odeszło i młodość odchodzi do drzew karłowatości jarzębinie lico się pomarszczyło urodą już nie zachwyca niczym stary człowiek ubelewa nad przemijaniem w życiu ni młodość się nie uchowa ni żadna siła ni w zmysłach nie mieści że od śmierci nie uchroni tego co przemija... .