Przy różach chabrowych przysiadłam
jak w niebie się przy nich poczułam
aksamitne płatki delikatnie zrosiłam
łzą wypływającą z serca tęskniącego
za Tobą

w cieniu świecy stoię
księżyc oświetla twarz
do gwiazd głowę podnoszę
i o kierunek proszę
blask gasi świeca

juz nie tajemnica
dusza i serce błądzi w rozterce
nie znajduje ukojenia